🐈 Suszone Owoce Derenia Jadalnego

Pyszny i bardzo zdrowy sok z derenia jadalnego. Dojrzałe owoce derenia można suszyć, robić przetwory lub jeść na surowo, zielone zaś kisić. Dereń jest mało znany, ale warto się z nim bliżej zapoznać, gdyż zawiera bardzo dużo witaminy C i innych cennych witamin i minerałów. Najbardziej znanym przetworem z derenia jest chyba nalewka dereniówka. Traktowano ją kiedyś jako lek i podawano na gorączkę, anemię i nieżyt żołądka. Dzisiaj nalewką mogą raczyć się dorośli, ale raczej nikt dzieciom jej nie podaje, zamiast niej polecam z derenia zrobić sok. Przygotowanie soku jest bardzo proste i nie należy przerażać się tym, że robi się go 4 dni. Cała praca polega na zagotowaniu wody i zalaniu nim owoców. Nie trzeba długo gotować ani stać i mieszać, czy też wyciskać lub przecierać. Gdy po raz pierwszy robiłam sok z derenia, nie wierzyłam, że coś z tego wyjdzie, gdyż owoców w ogóle się nie gotuje. Sok zrobiony z podanego przepisu jest klarowny, aromatyczny i umiarkowanie słodki. Świetnie nadaje się jako dodatek do herbaty, dodatek smakowy do wody mineralnej, można go również pić bez rozcieńczania. Znacie smak soku z derenia jadalnego? Sama dereń odkryłam niedawno, ale jego smak pamiętam z dzieciństwa. Według mnie jest to jeden z najłatwiejszych do zrobienia przetworów na zimę. Jeśli macie dostęp do owoców derenia to koniecznie zróbcie sok z mego przepisu, polecam 😊 Ilość porcji: 2,5 l Czas przygotowania: 4 dni Składniki na sok z derenia: 1 kg dojrzałych owoców derenia 500 g cukru 3 l wody Jak zrobić sok z derenia? Owoce umyć, włożyć do garnka i zalać 3 l wrzącej wody. Przykryć i odstawić na 12 h. Owoce wyjąć z wody, a wodę, w której się moczyły zagotować i owoce włożyć z powrotem. Odstawić na 24 h. Trzeciego dnia powyższą czynność powtarzamy i odstawiamy na 48 h. Po tym czasie wyjąć owoce, a sok gotować przez około 10 minut. Następnie do soku dodać cukier i gotować na małym ogniu jeszcze przez około 5 minut. Jeśli na powierzchni powstanie piana, należy ją zdjąć. Bardzo gorący sok przelać do wyparzonych butelek. Butelki zakręcić suchymi zakrętkami, obrócić do góry dnem, przykryć grubą ścierką i odstawić do całkowitego wystudzenia. Przed wyniesieniem do spiżarni sprawdzić, czy wszystkie butelki są zamknięte. Zakrętki powinny być lekko wklęsłe i po puknięciu w nie wydawać głuchy odgłos. Jeśli tak nie jest, należy sok ponownie zagotować i czynność powtórzyć lub sok również: konfitura z pigwowca.

Dereń jadalny jest rośliną, której właściwości lecznicze są doceniane do wieków. Owoce derenia są intensywnie czerwone i miękkie, przypominające nieco żurawinę. Można je jeść na surowo. Co ciekawe - właściwości lecznicze dereń ma również podobne do żurawiny. Współczesna fitoterapia zaleca dereń w leczeniu anemii, chorób nerek i zaburzeń przemiany materii, a także

data publikacji: 13:19, data aktualizacji: 08:45 ten tekst przeczytasz w 4 minuty Dereń jadalny, choć obecnie zapomniany, powoli wraca do łask. Doceniano go już wieki temu, ponieważ właściwości lecznicze, jakie posiada, mogą być wykorzystywane na różne sposoby, a jego uprawa jest naprawdę prosta. W dzisiejszych czasach mało kto wie o dobroczynnym działaniu tej rośliny, a krzaki, na których rosną owoce, najczęściej spotkać można na polach i leśnych polanach i konsumują je głównie dzikie zwierzęta. Jakie właściwości lecznicze ma dereń jadalny, jak go spożywać? kobeza / iStock Potrzebujesz porady? Umów e-wizytę 459 lekarzy teraz online Dereń jadalny – co kryją w sobie jego owoce? Dereń jadalny – inne właściwości Dereń jadalny – w jakiej formie go spożywać? Dereń jadalny – uprawa i owoce Dereń jadalny – co kryją w sobie jego owoce? Dereń jadalny to roślina, której dobroczynne działanie było doceniane już dawno temu, a jego czerwone owoce wykorzystywane na różne sposoby. Szczególnym zainteresowaniem cieszyły się właśnie one – są niewielkie, podłużne i czerwone. Zawierają mnóstwo pierwiastków mineralnych, w tym żelazo, potas, wapń, fosfor, cynk, miedź i mangan. Nie brakuje w nich też innych substancji potrzebnych organizmowi: to np. beta-karoten, flawonoidy i kwasy organiczne, a przede wszystkim, witamina C. Dereń jadalny – inne właściwości Dereń jadalny może wspomóc walkę z anemią. To doskonałe źródło żelaza, które stanowi główny składnik hemoglobiny zawartej w erytrocytach. To ona odpowiedzialna jest za przenoszenie tlenu we krwi. Jeśli w organizmie brakuje żelaza, grozi mu niedotlenienie i nieprawidłowe działanie większości organów, co prowadzi do poważnych konsekwencji. Wówczas pojawia się anemia, zwana niedokrwistością – jej objawy to bladość skóry, osłabienie, łamliwość włosów, bezsenność i bóle głowy. Owoce derenia jadalnego nie tylko pozwalają zmniejszyć dotkliwość tych objawów, ale też dzięki dostarczeniu żelaza do organizmu, wpływają na poprawę sytuacji krwinek czerwonych, a w efekcie – mogą one znów wiązać odpowiednią ilość tlenu. Dereń jadalny to także doskonałe wsparcie organizmu w innych stanach chorobowych. Przykładem może być przeziębienie – owoce derenia jadalnego zawierają duże ilości witaminy C, dlatego preparaty z jego zawartością to doskonała opcja na wzmocnienie odporności w okresie najwyższej zachorowalności, np. jesienią i zimą. To nie wszystko – dereń jadalny ma także właściwości przeciwzapalne i zapierające – doskonale sprawdzi się w zwalczaniu biegunek i regulacji pracy układu trawiennego. Dereń reguluje też pracę nerek – dzięki temu, że działa moczopędnie, zwiększa wydalanie wody i sodu z organizmu, pomaga więc leczyć infekcje układu moczowego. Dereń jadalny – w jakiej formie go spożywać? Dereń jadalny to roślina, w której zdecydowanie najcenniejszą częścią są owoce. Można je suszyć, robić z nich wywary i soki. Przykładowo, w problemach z żołądkiem i jelitami czy biegunką, najczęściej spożywa się sok lub wywar z derenia, który w szybkim czasie koi te dolegliwości. Często można spotkać się też z "dereniówką", czyli nalewką z derenia (kwiatów lub owoców tej rośliny). Służy ona jako lek przeciwgorączkowy lub syrop podnoszący odporność i chroniący przed przeziębieniem. Miłośnicy medycyny niekonwencjonalnej utrzymują też, że okłady z wywaru z owoców derenia zwalczają migrenę i bóle reumatyczne. Trzeba jednak uważać – dereń jadalny spożywany w zbyt dużych ilościach przekłada się na wzrost wydzielania insuliny, dlatego od jego stosowania powinni powstrzymać się pacjenci, u których kontrolowanie poziomu cukru sprawia problem. Dereń jadalny – uprawa i owoce Dereń jadalny to roślina, którą często można spotkać na dzikich terenach – polach, łąkach, w lasach. Jest to krzew lub niewielkie drzewo o cienkim pniu. Dereń jadalny ma niewielkie białe kwiaty, kwitnące na przełomie lutego i marca. Owoce, jakie daje dereń jadalny, są czerwone, niewielkie, o podłużnym kształcie i twardej skórce. Mają cierpki smak, który można porównać do żurawiny lub kwaśnej wiśni. Owoce derenia mają duże pestki, dlatego nie należy ich spożywać, bo może to skutkować problemami z defekacją. Przed wykonaniem nalewki, syropu lub zasuszeniem owoców, najlepiej naciąć owoce i usunąć pestki. Nigdy nie należy pozbywać się skórki, albowiem jest to jeden z najcenniejszych składników owocu pod względem zawartości dobroczynnych składników. Owoce zbiera się od lipca do października – można je mrozić, a w okresie zachorowania przyrządzić z nich świeży sok lub konfiturę. Suszone owoce można dodawać także do herbaty – tak przygotowany gorący napój na pewno przywróci sytuację do normy! Po taki specyfik warto sięgnąć również w przypadku niestrawności – bóle brzucha odejdą w okamgnieniu. To może cię zainteresować: Głóg - jakie ma właściwości? "Złoto Syberii”. Jeden z najzdrowszych owoców na świecie Zielony proszek działa jak antybiotyk, obniża cholesterol, oczyszcza jelita Przez długi czas nie mogłeś znaleźć przyczyny swoich dolegliwości lub wciąż jej szukasz? Chcesz nam opowiedzieć swoją historię lub zwrócić uwagę na powszechny problem zdrowotny? Napisz na adres listy@ #RazemMożemyWięcej dereń jadalny roślina lecznicza medycyna naturalna owoce derenia dieta witamina c żelazo cynk wapń anemia dereniówka przeziębienie wywar z derenia infekcje układu moczowego Dereń jadalny Dereń jadalny, a zwłaszcza jego owoce, są znane medycynie ludowej nie od dzisiaj. Roślina ta jest doceniana ze względu na swoje właściwości prozdrowotne, a co za... Sanepid ostrzega przed fontannami. Nigdy tego nie rób! Upały w tym roku dały się już we znaki każdemu. Próbujemy różnych sposobów, by je przetrwać. Jednym z nich jest publiczna fontanna. Główny Inspektor Sanitarny... Klaudia Torchała Stringi szkodliwe dla zdrowia? Oto co mówią lekarze Stringi to jeden z najpopularniejszych rodzajów damskiej bielizny, który nie wyróżnia się pod ubraniem. Noszenie tego typu majtek może jednak prowadzić do... Tatiana Naklicka Syrop z mniszka lekarskiego Syrop z mniszka to specyfik o działaniu przeciwzapalnym i przeciwwirusowym. Bardzo często stosowany jest w przypadku bólu gardła, a także kaszlu. Doskonale... Pokrzywa zwyczajna - jakie ma właściwości? Zastosowanie pokrzywy zwyczajnej Jeden z najbardziej nielubianych przez ogrodników chwastów. Skóra po kontakcie z nią piecze i tworzą się bolesne oparzenia. Pokrzywa zwyczajna od kilku lat wraca...

Owoce suszone warto dodawać do herbaty (pomogą podnieść odporność naszego organizmu i zwalczyć przeziębienie), a także do mięs, ryb i sosów. Natomiast świeże będą doskonałe na sok, wino, nalewkę, likier czy syrop z berberysu. Przechowywane w szklanych butelkach na nalewki będą zawsze pod ręką w jesienno-zimowym okresie.

W dawnej Polsce był popularnym krzewem owocowym sadzonym przy dworach i klasztorach. Traktowano go jako symbol wytworności, luksusu Dereń jadalny jest krzewem z rodziny dereniowatych, która obejmuje około czterdziestu gatunków. Pochodzi z rejonów Kaukazu, skąd dotarł do Azji Mniejszej i Europy. W Polsce w stanie naturalnym występują jedynie dwa gatunki derenia – dereń jadalny i dereń świdwa (Cornus sanguinea), ale wiele innych sadzonych jest dla ozdoby w ogrodach. Spośród odmian szkółkarskich derenia jadalnego w naszym kraju dostępnych jest dziewięć, z których najstarsza, Flava, została opisana już w drugiej połowie XVII wieku. Jej owoce są prześwitująco żółte, bardzo smaczne, z wyraźnym posmakiem ananasa. W tworzeniu nowych odmian przoduje Ukraina (odm. Elegantnyj, Korałłowyj Marka, Wydubieckij, Ekzoticznij, żółty Jantarnyj czy Macrocarpa). Bardzo ważne miejsce dereń zajmował na angielskim dworze królewskim. Po raz pierwszy wspomina o nim w swoich pismach angielski fizyk, historyk naturalny, zielarz i ornitolog William Turner. W 1548 roku znał tę roślinę jedynie ze słyszenia. Dopiero trzy lata później dane mu ją było zobaczyć na własne oczy w królewskim pałacu Hampton Court, dziś w miejscowości East Molesey. Kolejny, już dokładny opis krzewu pojawił się w zielniku Johna Gerarda Zielnik albo ogólna historia roślin z 1597 roku. Porównuje w nim dereń jadalny do derenia świdwy, przypisując pierwszemu męskie, szlacheckie cechy, drugiemu natomiast żeńskie, chłopskie. Wiadomo, że w XVII wieku na dworze królewskim serwowano owoce derenia jadalnego w postaci marynat z solanki lub jako składnik tarty. Zainteresowanie krzewem nie zaniknęło na Wyspach nawet w XX wieku, a Królewskie Towarzystwo Ogrodnicze za walory estetyczne kwiecia oraz oryginalność owoców przyznało dereniowi Nagrodę Merit w 1924 roku. Dereń jadalny to krzew lub drzewo o rozłożystej koronie dorastające do 2,5–7m. Jego liście są zielone, nakrzyżległe, jajowato-eliptyczne i lekko zaostrzone na końcach. Jesienią przybierają piękny ciemnoczerwony kolor. Kwitnie pod koniec marca lub na początku kwietnia, przed rozwojem liści. Kwiaty są drobne, zebrane w baldachy, o żółtych płatkach. Owoce pojawiają się w lipcu, sierpniu, a nawet we wrześniu i październiku, w zależności od odmiany. Są krwistoczerwone, białe, czarniawe lub żółte, błyszczące, podługowate lub jajowate, z twardą pestką i o cierpkim smaku porównywanym do pośredniego między żurawiną a wiśnią. Można je jeść na surowo, ale najlepiej nadają się na różnego rodzaju przetwory. Ciekawe zastosowanie znalazły w krajach Bliskiego Wschodu i na Bałkanach. W Azerbejdżanie i Armenii służą do destylacji wódki, natomiast w Albanii z przefermentowanych owoców destyluje się jedną z odmian rakiji. W Turcji i w Iranie posypane solą owoce derenia spożywa się jako przekąskę, są one także składnikiem tradycyjnego zimnego drinka o nazwie kizilcik sherbeti. Działanie Surowcem leczniczym są zarówno owoce, jak i kwiaty, suszone liście oraz kora odarta z młodych gałązek. Owoce derenia zawierają duże ilości witamin: C (około 200mg/100g masy), P (która wzmacnia ściany naczyń krwionośnych, poprawia przypływ krwi, obniża ciśnienie, działa przeciwalergicznie, przeciwgrzybiczo i przeciwnowotworowo) oraz A (poprawia wzrok, kondycję skóry, włosów i paznokci), makro- i mikroelementy (głównie związki żelaza), flawonoidy (działające przeciwzapalnie, przeciwutleniająco i moczopędnie), kwasy organiczne, antyoksydanty, biostymulatory, pektyny, garbniki, cukry (około 10–13%) oraz inne cenne substancje mineralne. Owoce derenia jadalnego są doskonałym surowcem do domowej produkcji nalewek i syropów, które w medycynie ludowej uważa się za jedne z najskuteczniejszych leków przeciwgorączkowych. W dawnych czasach dereniówką leczono także podagrę i niedokrwistość. Przeciw anemii, ale i złej przemianie materii zażywano duże ilości świeżych, przejrzałych owoców. Miało to dobroczynnie wpłynąć na funkcjonowanie organizmu, przywracając zachwianą równowagę. Marmolada z derenia jadana przez dłuższy czas w ilości 1–2 łyżek rozsmarowanych na chlebie uchodziła natomiast za doskonały środek na żołądek, zapobiegający alergiom i poprawiający samopoczucie. Św. Hildegarda z Bingen (XII wiek) umieściła owoce derenia pośród tych zalecanych do jedzenia i pisała, że oczyszczają i wzmacniają zdrowy, a także chory żołądek, służą zdrowiu człowieka. Dziś wiadomo jednak, że przeciwskazaniem do spożywania przetworów z derenia jest choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy. Z kolei z kwiatów derenia sporządzano w dawnych czasach nalewki, które miały działanie przeciwgorączkowe. Wykorzystywano także liście i korę dereniową – ich zalety doceniała przede wszystkim wspomniana już św. Hildegarda, która przepisywała kąpiel z ich dodatkiem jako lek na reumatyzm, artretyzm oraz gorączkę reumatyczną u młodzieży i starszych. Stosowano je również do użytku wewnętrznego. Karolina Sienkiewicz DLA ZDROWIA I URODY Kąpiel z dodatkiem derenia jadalnego wg św. Hildegardy 3 garście liści, kory i drewna derenia jadalnego, 3 l wody. Składniki drobno siekamy i 15 minut gotujemy w wodzie. Przecedzamy przez sito i otrzymany zielony ekstrakt wlewamy do wody w wannie. Kąpiemy się w temperaturze około 38 stopni C przez 20 minut 2–3 razy w tygodniu, aż do ustąpienia dolegliwości reumatycznych. Możemy również obgotować liście, odlać wodę i liśćmi jak kompresem owinąć na godzinę bolące stawy. Herbata z owoców derenia Czubatą łyżeczkę suszu z owoców zalać wrzątkiem i odstawić pod przykryciem na 15 minut do naciągnięcia. W przeciwieństwie do niektórych herbat ziołowych można ją pić bez żadnych ograniczeń. Ma właściwości wzmacniające organizm, reguluje pracę przewodu pokarmowego, zwiększa odporność na przeziębienia oraz stany zapalne. Napar z suszonych liści 1 łyżeczka suszu na szklankę wrzątku, odstawić na 15 minut pod przykryciem, odcedzić. Pity 3 razy dziennie po 1/2 szklanki) wykorzystywany był jako łagodny środek żółciopędny, Odwar z kory Łyżeczka suszonej kory na szklankę wody – zalać korę szklanką wody, zagotować i podgrzewać na małym ogniu jeszcze 5 minut. Odcedzić. Pić jako środek wzmacniający siły witalne organizmu. Nalewka dereniówka 40 dag dojrzałych i zdrowych owoców, 1/2 l czystej wódki (najlepiej rozrobionej ze spirytusu) oraz 1 i 1/2 kg cukru (najlepiej brązowego). Każdy owoc przekłuwamy wykałaczką (nie należy używać metalu, gdyż dereń źle na niego reaguje), wszystkie wrzucamy do dużego słoja, zasypujemy cukrem i odstawiamy na dobę. Następnie zalewamy wódką i odstawiamy na miesiąc. Wstrząsamy nim co kilka dni. Po miesiącu otrzymany specyfik przesączamy przez gazę i rozlewamy do ciemnych butelek. Syrop z derenia Dowolna liczba owoców, tyleż cukru brązowego oraz wody. Wydrylowane owoce gotujemy w wodzie i po 10 minutach dosypujemy tyle cukru, by powstał w miarę gęsty syrop. Gotujemy nadal przez jakieś 20 minut, a następnie przecedzamy przez sito do drugiego garnka. Jeszcze chwilkę gotujemy i rozlewamy gorący syrop do wyparzonych słoików lub butelek, szczelnie zakorkowujemy. Można go pić po rozcieńczeniu z wodą, dodawać po łyżeczce do herbaty lub wymieszać z żelatyną i zrobić pyszną domową galaretkę. Ocet z derenia 1 i 1/2 kg owoców derenia, 1 i 1/2 wody, 20 dag miodu, 2 gałązki mięty. Owoce derenia rozgniatamy, wkładamy do trzylitrowego słoja i zalewamy przegotowaną wodą. Dodajemy do tego miód i miętę. Słój zamykamy przykrywką z gazy i odstawiamy na 2–3 miesiące w miejsce, gdzie będzie panowała temperatura pokojowa. Zawartość słoika często mieszamy. Potem odcedzamy ocet i przelewamy do butelek. Ocet z derenia z powodzeniem może zastąpić na naszym stole ocet winny. Z pewnością będzie to wyrób, którego nie powstydzi się żadna gospodyni. Dżem z derenia 1 kg owoców derenia, 1/2 kg jabłek, 70 dag cukru brązowego. Obrane ze skórki jabłka kroimy na kawałki i dusimy w garnku z łyżką wody. W osobnym garnku w niewielkiej ilości wody gotujemy dereń, a następnie przecieramy przez sito, by pozbyć się pestek. Powstałą masę przelewamy do jabłek, dodajemy cukier, zagotowujemy i zdejmujemy z ognia. Gorący dżem przekładamy do słoików, a po zamknięciu odwracamy do góry dnem. Dżem będzie znakomitym dodatkiem do pasztetów, wołowiny oraz dań z dziczyzny. Konfitura z derenia Na 1 kg owoców dojrzałych owoców 2 kg brązowego cukru i 1 i 1/2 szklanki wody. Umyte i przebrane owoce razem z pestkami (lub wydrylowane) wsypujemy do syropu sporządzonego z wody i cukru. Gotujemy na małym ogniu około 15 minut. Odstawiamy na kilkanaście godzin do wystudzenia i ewentualnie powtarzamy podgrzewanie. Następnie konfiturę przekładamy do słoików. Przetworzone owoce nadają się do dekorowania tortów i deserów lub jako syrop do rozcieńczania. Dereń marynowany à la oliwki 1/2 kg zielonych niedojrzałych (jeszcze twardych) owoców derenia, 300 ml octu, 300 ml wody, 2 łyżeczki soli, 4 łyżeczki cukru, 10 goździków, 10 ziaren pieprzu, 3 listki laurowe. Owoce myjemy, łączymy wszystkie składniki i doprowadzamy powoli do wrzenia. Gotujemy bardzo krótko na wolnym ogniu, poniżej 1 minuty, gdyż przy dłuższym gotowaniu dereń się rozpada. Marynatą wypełniamy czyste słoiki, a następnie pasteryzujemy je jeszcze przez 10 minut. Tak przyrządzony dereń w smaku i wyglądzie do złudzenia przypomina oliwki, a ma dużo mniej kalorii. Kiszony dereń Składniki jak do kiszonych ogórków (każda gospodyni z pewnością ma własny wypróbowany przepis). Dereń można kisić sam lub w towarzystwie ogórków. Do kiszenia przeznaczamy owoce nie w pełni dojrzałe, nawet dopiero nabierające żółtego i czerwonawego koloru. Warto wymieszać kolory, od żółtego do czerwonego, ponieważ wtedy przepięknie wyglądają na talerzu. Kisić należy je długo, bo około 1,5 miesiąca.

Owoc tępiony przez komunistów wraca do łask. Autor: Roman Wieczorkiewicz. Data: 22-08-2023, 14:27. Aktualizacja: 30-08-2023, 09:08. Zbliża się czas zbiorów derenia jadalnego. Rosnący na rozłożystych krzewach podłużny, czerwony owoc, nie tylko jest doskonałym surowcem na nalewki i inne przetwory, ale także jest cennym źródłem To krzew owocowy i ozdobny. Dereń jadalny jest łatwy w uprawie. Jego owoce są świetne na nalewki i przetwory. Nie wymaga żadnych oprysków. Dereń jadalny – jego owoce zawierają bardzo dużo witaminy C. Fot. Niepodlewam Cechy: wysoki krzew albo niskie drzewo Dereń jadalny to roślina ozdobna i jednocześnie dostarczająca jadalne owoce bogate w witaminy. Inne nazwy: Cornus mas, Dereń właściwy Pochodzenie: Azja, Europa Dereń jadalny jest uprawiany w Polsce od wieków. Wysokość: do 3 m (odmiany szlachetne) Szerokość: 2-3 m Dereń jadalny rośnie wolno. Kwitnienie: marzec – kwiecień (III-IV) Kwiaty: żółte, drobne Kwiaty derenia jadalnego rozwijają się przed liśćmi. Jest ich bardzo dużo. Kwitnący dereń jadalny jest piękną ozdobą ogrodu. Bardzo lubią go odwiedzać pszczoły. Kwiaty derenia jadalnego są żółte. Fot. Niepodlewam Owoce: jadalne; białe, żółte, czerwone i prawie czarne (w zależności od odmiany); kuliste, owalne lub butelkowate podłużne (2-3 cm), miąższ słodko-kwaskowaty (niektóre odmiany są bardziej słodkie, inne bardziej kwaskowate) Owoce derenia jadalnego zbiera się we wrześniu i październiku (IX-X). Czasem dojrzewają już w końcu sierpnia (VIII). Jeśli derenie są duże, obsypane owocami, najwygodniej rozkładać pod nimi płachty i z nich zsypywać owoce do wiader. Najsłodsze są owoce opadłe. Przeznaczenie: nalewki, galaretki, konfitury, kompot, owoce suszone, marynaty, nalewki (dereniówka, dereniak) Owoce derenia jadalnego zawierają dużo witaminy C. Drewno derenia było dawniej używano do wyrobu szczebli drabin, zegarów, broni oraz lasek. Stanowisko: słoneczne lub półcień Dereń jadalny nadaje się także do prowadzenia przy murach oraz na żywopłoty, w tym strzyżone. Gleba: przeciętna; odczyn obojętny lub lekko zasadowy (pH 7-7,5) Podlewanie: młode drzewka – oszczędnie, starsze – nie ma potrzeby Jedynie młode derenie jadalne wymagają podlewania od czasu do czasu (przez pierwsze 3-4 lata uprawy). Nawożenie: marzec-kwiecień (III-IV) Dereń jadalny nie ma dużych wymagań pokarmowych. Wybacza brak nawożenia. Nie lubi dużych dawek nawozu. Używać można np. kompostu lub granulowanego obornika owczego. Liść derenia jadalnego. Fot. Niepodlewam Rozmnażanie: nasiona, odkłady, sadzonki, odrosty korzeniowe, szczepienie Nasiona derenia jadalnego bardzo długo wschodzą. Cięcie: sierpień – wrzesień (VIII-IX) Derenie jadalne mocno płaczą po cięciu wiosennym, co je osłabia. Dlatego korzystniej je przycinać pod koniec lata. Wytrzymałość na mróz: doskonała Dereń jadalny jest odporny na największe mrozy. Choroby i szkodniki: odporny Dereń jadalny rośnie zdrowo. Nie potrzebuje żadnych oprysków. Zapylacze: większość odmian jest samopylna Derenie jadalne, choć są z reguły samopylne (wyjątkiem jest np. odmiana Jolico), najlepiej sadzić w parach (dowolne odmiany). Dzięki temu zapylanie jest lepsze i plon zdecydowanie większy. Najlepiej jeśli derenie są posadzone od siebie nie dalej niż 20 metrów. Ciekawe odmiany derenia jadalnego Bolestraszycki – owoce czerwone Juliusz – owoce czerwone Nikołka – owoce fioletowe Raciborski – czerwony Swietljaczok – owoce czerwone Variegata– owoce czerwone Dereń jadalny Variegata ma liście pstre. Fot. Niepodlewam Ciekawostki „Lubo drzewko to klimat kraju dobrze wytrzymuje, to jednak rzadko je w ogrodach spotkać można, zapewne dla tego, że rośnie powoli i późno owocuje” – pisał „Ogrodnik Polski” w 1882 roku. Warto wiedzieć, że derenie szczepione zaczynają owocować szybko, już 2-3 lata po posadzeniu. Nazwa łacińska derenia – Cornus – wywodzi się od słowa cornu, co oznacza róg. Nawiązuje do drewna derenia, które jest białe i twarde, jak róg. Pikę z drewna derenia miał Odyseusz – bohater poematu Homera (VIII wiek przed naszą erą). Podobną broń miał Romulus – legendarny obrońca Rzymu. Według legendy Romulus wetknął pikę w ziemię i wyrósł z niej kwitnący dereń. Jadalne owoce ma również dereń lekarski (Conus officinalis).

Sadzonki derenia jadalnego najlepiej jest umieszczać w glebie żyznej, piaszczysto-gliniastej. Związkiem potrzebnym do obfitego owocowania i wzrostu derenia jest wapń. Dobrze jest regularnie badać kwasowość gleby: derenie nie najlepiej znoszą kwaśne środowisko, znacznie lepiej im służy odczyn obojętny lub zasadowy.

Owoce derenia jadalnego są źródłem witaminy C, żelaza, flawonoidów oraz innych przeciwutleniaczy. Dzięki temu wzmacniają odporność, działają antynowotworowo, zapobiegają anemii i pomagają na dolegliwości żołądkowe. Owoce derenia można jeść na surowo, robić z nich konfitury, herbatę i nalewkę. Owoce derenia jadalnego są źródłem witaminy C, żelaza, flawonoidów oraz innych przeciwutleniaczy. Dzięki temu wzmacniają odporność, działają antynowotworowo, zapobiegają anemii i pomagają na dolegliwości żołądkowe. Owoce derenia można jeść na surowo, robić z nich konfitury, herbatę i nalewkę. Dereń wzmacnia odporność Ze względu na dużą zawartość witaminy C (ok. 100-120 mg w 100 g) owoce derenia wzmacniają odporność organizmu i pomagają na przeziębienie oraz infekcje. Takie działanie mają surowe owoce derenia, herbata z suszonych owoców oraz nalewka, „dereniówka”. Nalewka z derenia jest też stosowana jako lek na podagrę. Dereń ma działanie antynowotworowe Znajdujące się w owocach derenia flawonoidy mają działanie antyoksydacyjne. Oznacza to, że przeciwdziałają docierającym z otoczenia toksynom, dzięki czemu zapobiegają wystąpieniu stresu oksydacyjnego. Antynowotworowe działanie flawonoidów wzmacniają inne przeciwutleniacze obecne w owocach derenia, witamina A i C. Kasia gotuje z piaskowa babka cytrynowa Dereń na anemię W owocach derenia znajduje się także żelazo. Pierwiastek ten, jako składnik hemoglobiny, umożliwia transport tlenu do komórek całego działa. Niedobór żelaza jest przyczyną niedokrwistości (anemii). Chorobie tej można zapobiec dzięki włączeniu do swojej diety owoców derenia, surowych lub w postaci konfitury. Dereń na dolegliwości żołądkowe Garbniki znajdujące się w owocach derenia mają właściwości zapierające. Sok i herbata z owoców derenia są stosowane do leczenia biegunki i kolki żołądkowej. Dereń pomaga w chorobach układu moczowego Herbata z owoców derenia działa moczopędnie, dlatego stosuje się ją w leczeniu dolegliwości układu moczowego, np. zapalenia pęcherza. Dzięki zawartości witaminy C dodatkowo wzmacnia organizm i działa przeciwzapalnie, co jest istotne w leczeniu dolegliwości tego rodzaju. Kiedy najlepiej jest zbierać owoce derenia? Owoce derenia należy zbierać, kiedy są dojrzałe, od końca lipca do października. Owoce można zamrozić, ususzyć albo od razu zrobić z nich przetwory: konfiturę lub nalewkę. Jak zrobić konfiturę z derenia? Z owoców derenia można zrobić smaczną konfiturę. Dzięki temu łatwiej będzie przekonać do jedzenia derenia dzieci, które mogą nie mieć ochoty na kwaśne i cierpkie surowe owoce. Składniki na konfiturę: 1 kg dojrzałych owoców derenia, 2 kg cukru. Sposób wykonania: Owoce obierz, opłucz i wydryluj. Ugotuj pół litra wody z cukrem, tak żeby powstał syrop. Do syropu wsyp owoce i odstaw na 24 godziny. Następnego dnia gotuj owoce z syropem na dużym ogniu, często mieszając. Kiedy syrop się zagotuje, zmniejsz ogień i smaż tak długo, aż owoce staną się przezroczyste. Gorącą konfiturę przełóż do słoików. Jak zrobić nalewkę z derenia? Składniki na „dereniówkę”: 1 kg owoców derenia jadalnego, 5 łyżek suszonych czarnych jagód, 0,5–1 kg cukru (dodaj mniej cukru, jeśli wolisz, żeby nalewka miała wytrawny smak), 1 kg spirytusu 96 procentowego. Sposób wykonania: Opłucz i osącz owoce, zalej spirytusem i postaw w cieple. Co 2 dni wstrząsaj słojem, żeby delikatnie zamieszać jego zawartość. Po 5 tygodniach odlej spirytus od owoców i wstaw go do lodówki. Owoce zasyp cukrem. Wstrząsaj lekko owocami i poczekaj kilka dni, aż cukier całkowicie się rozpuści. Odlej syrop z owoców i połącz go ze spirytusem. Owoce możesz wyrzucić. Odstaw syrop zmieszany ze spirytusem na tydzień do sklarowania. Przefiltruj nalewkę przez gazę lub sitko i przelej do butelek. Odstaw nalewkę w zimnym miejscu na pół roku. Po tym czasie nalewka będzie gotowa do spożycia. Jak zrobić herbatę z derenia? Łyżeczkę suszonych owoców derenia wsyp do szklanki, zalej wrzątkiem, przykryj i odstaw na 15 minut. Po tym czasie możesz wypić herbatę. Przeciwwskazania do jedzenia owoców derenia Świeżych owoców i przetworów z derenia nie powinny jeść osoby, które cierpią na chorobę wrzodową żołądka i dwunastnicy. Smak domowych deserów wzbogaci korzenny imbir. Zobacz, czy można uprawiać imbir w ogrodzie. Lubisz samodzielnie przygotowywać desery i słodkości? Wypróbuj nasz przepis na domową chałwę. Desery to gratka dla łasuchów! Oto przepisy na desery owocowe.

DEJzi. 382 255 275 387 430 262 233 416 487

suszone owoce derenia jadalnego